
Бир қўнғироқ икки жиноят: ҳукмда нима исботланган?
Бундай мазмундаги ҳукмни қонуний, асосли ва адолатли деб қабул қила олмаймиз.

Бундай мазмундаги ҳукмни қонуний, асосли ва адолатли деб қабул қила олмаймиз.

Маъмурий жавобгарлик тўғрисидаги кодекс 324³⁹-моддасининг олтинчи қисмининг конституциявийлиги юзасидан ҳуқуқий позиция

184²-модда диний материаллар муомаласининг белгиланган тартиби ҳақида. 184⁵-модда эса материалнинг хавфли мазмуни ва муайян атрибут ҳамда рамзларга оид ҳаракатлар ҳақида.

Мазкур 184⁵-моддада бир нечта мустақил ҳаракат назарда тутилган. Уларнинг ҳар бири бўйича нимани исботлаш кераклигини фарқлаш зарур.

Терговчининг сўров хати асосида фуқаронинг кўчмас мулкини тасарруф этишга тақиқ қўйиш аниқ қайси ҳуқуқий нормага ва қандай процессуал тартибга асосланган?

Аммо эълон қилинган хат ва расмий муносабат чекловнинг қонунийлигини етарлича асослаб бермаяпти.

Суднинг расмий баёнотида ҳам ўз позицияси билдирилган эди. Биз эса бир саволни ўртага қўйгандик: Қамоққа юборган ажрим бекор қилинган бўлса, инсонни қамоқда сақлашга қандай ҳуқуқий асос қолади? Ниҳоят, бу масала амалий ечимини топди.

Кассация суди айнан шу масалаларни текшириб, маҳкумнинг жазодан қасддан бўйин товлагани ҳақидаги хулоса етарлича асосланмаган деб топган.

Агар инсонни қамоққа юборган суд ажрими бекор қилинган бўлса, уни қамоқда сақлашга қайси амалдаги суд қарори асос бўлади?

"Шолғом раҳбар" бўлиш - ўз-ўзидан жиноятчи бўлиш дегани эмас!

Муаллифнинг принципиал хулосаси шуки, ғаразли мақсадсиз талон-торож бўлиши мумкин эмас.

Масаланинг энг содда мазмуни шуки, суд қарори тинтувнинг асоси бўлса, у тинтувдан олдин мавжуд бўлиши керак. Аввал уйга кириб, тинтув ўтказиб, кейин суддан уни қонуний деб топишни сўраш - олдиндан берилган суд рухсати эмас.