46 билан юрган одамни 98 билан юрди деб ёзиш шунчаки рақам эмас. Бу инсонни асоссиз айбдор қилиш.
Ҳайдовчи 46 км/соат тезликда ҳаракатланган. Ҳужжатда эса 98 км/соат. Икки баравар “оширилган” айб.
Кўпчилик бундай вазиятда: “Майли, тинчлик бўлсин”, деб тўлаб қўяди. Аммо бу ҳайдовчи ундай қилмади. У аввал Тошкент шаҳар ИИББ ЙҲХБ инспектори қарори устидан шикоят қилди ва уни бекор қилинишига эришди.
Шундан кейин у яна бир қадам ташлади. Чунки масала фақат жаримани бекор қилишда эмас эди. Масала - ғайриқонуний равишда маъмурий жавобгарликка тортилганида эди. Шу сабабли у фуқаролик судига мурожаат қилиб, 100 000 000 сўм маънавий зарар ундиришни сўради.
Бу - “мен ноҳақ айбдор қилинганман” деган даъво эди.
Суд нима деди?
Фуқаролик ишлари бўйича Учтепа туманлараро суди ҳайдовчи фойдасига 30 000 000 сўм маънавий зарар ундириш ҳақида қарор чиқарди. 100 миллион сўралди. 30 миллион ундирилди. Бу рақам ортида бир нарса турибди: “Асоссиз айблов - жавобгарликка сабаб бўлади.”
Бу иш нима учун муҳим?
Чунки бу иш жарима ҳақида эмас. Бу - қадр-қиммат ҳақида. Инсонни ноҳақ айбдор қилиш - унинг шаънига дахл қилиш. Баённома қоғоз эмас, у обрўга тегади.
Суд шуни айтди: “Қонун ҳамма учун баробар. Мансабдор учун ҳам.” Бу иш бир ҳайдовчининг ғалабаси эмас. Бу “ҳуқуқим бор” деб туриб олган инсоннинг ғалабаси. 46 ни 98 қилиш осон. Аммо бунинг жавоби миллионларга тушиши мумкин.
Вау дейсизми? Йўқ. Шунчаки қонун ишлади.




